اسپنتان

جایی نوشته بود که عرف و اجتماع بلوچ سعی در پنهان کردن زنها به هر طریق ممکن دارد و زنها هم آن را پذیرفته اند.من با خواندن آن نوشته ساعتها پکر بودم.من هم نتوانسته بودم که با اسم و رسم واقعی خودم و بدون ترس بنویسم و جزوی از خیل زنانی بودم که این ظلم را پذیرفته ام.با خود هر چه خلوت کردم تا به این نتیجه برسم که در این وبلاگ مجازی خودم باشم نشد.هر جور پس و پیشش کردم من اسپنتان بلوچ بیشتر نبودم.