اسپنتان

برایش پیام تبریک می فرستم و او بعد از تشکر کردن برایم می نویسد که پیشرفتش را مدیون خانمش است.برایم عجیب است که در این طایفه مردی اعتراف کند که زنی به غیر از مادرش در پیشرفت او سهمی داشته است.به قول شوهرم"کسی از این سوسول بازی ها بلد نیست." من در حین انجام کارهای روزانه ای که بر سر یک زن ریخته است ساعتها به آن پیام هایی که رد و بدل شد فکر کردم.به خودم و زنهای دور و بر و رابطه ها فکر کردم.در ظاهر هیچ مردی مدیون هیچ همسری نبود و تشکرها در لابلای وظایف تکراری زنها کم رنگ شده بود.