اسپنتان

می گویند به روایتی امشب هم شب قدر است.من در سردرگمی های زندگی هیچ شب قدری را درک نکردم.امشب اما آنها با کبکبه و دبدبه عربی شان به خانه ما آمده بودند که دین را در گوشم فریاد بزنند.غافل از آنکه ناشنوا نمی شنود.مرد عرب با آوازی خوش دعای ختم قرآن می خواند و گوشی موبایل به لطف اینترنت و واسطه دیندارها او را مهمان خانه ما کرده بود.آنها غرق دعا و نیایش بودند و من در دل دعا میکردم که دعای ختم زودتر ختم به خیر شود و آنها دینشان را بردارند و بروند و من دوباره در کفر خود رها شوم.دعا زود تمام نشد اما حوصله من سر رفت.به بهانه ای به آشپزخانه رفتم و تا ختم دعای عربی بازنگشتم.چون آدمی که در افق محو می شود.پنهان شدم.