اسپنتان

مرد در گذرگاه معشوق رو به آفتاب نوشته است"صبح بخیر اول به چشمانت!بعد به دنیا"من آن نوشته را می خوانم و بارها در ذهنم تجزیه و تحلیل می کنم.پرسش ذهنم این است که خدا چنین سیستمی را در وجود مردان تعبیه کرده است یا نه؟آنها می توانند صبح بخیر اول را نثار معشوق کنند یا اول جهان را رصد می کنند و آخر اگر فرصتی باقی ماند به چشمان معشوق می رسند؟جواب واضح بود.همه زنها و دخترانی که به دنبال عشق راه افتاده اند جواب آن را حفظند.آن عبارت کوتاه دست از سرم برنداشت.در خانه،مدرسه،خیابان و کوچه همراهم گام به گام راه افتاد،جولان داد و آخر سکوت مطلق حاکم شد...